Που;

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων και Φόρουμ αnimasyroς 3.0 πραγματοποιείται στην Ερμούπολη της Σύρου, στο ιστορικό Θέατρο Απόλλων και στους χώρους του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ερμοπόλεως. Η Σύρος θα αποτελέσει για άλλη μια χρονιά πόλο έλξης για δημιουργούς και επαγγελματίες από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο και θα γίνει σημείο διεθνούς συνάντησης, ανταλλαγής γνώσεων, ιδεών και δικτύωσης στον τομέα των ταινιών κινουμένων σχεδίων.

Σύρος

Η πρωτεύουσα της κομψότητας και της αρχοντιάς», σύμφωνα με τον περιηγητή Θεόφιλο Γκοτιέ, δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την επιβλητική Σύρο. Αριστοκρατική και περήφανη μαγεύει τον επισκέπτη που θα βρεθεί κοντά της. Η Σύρος, πρωτεύουσα του νομού Κυκλάδων βρίσκεται ογδόντα ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά του λιμανιού του Πειραιά. Απέχει τρεις ώρες ακτοπλοϊκά και μισή μόλις ώρα αεροπορικά από την Αθήνα.

Το νησί κατοικείται ήδη από τα Νεολιθικά χρόνια και σαν πρώτοι κάτοικοι αναφέρονται οι Φοίνικες. Σημαντική έχει καταγραφεί σε ανασκαφές η συμβολή της Σύρου στην ανάπτυξη του Κυκλαδικού πολιτισμού. Τότε αναπτύχθηκε ο επονομαζόμενος πολιτισμός Σύρου - Kέρου, ο οποίος άκμασε ως το 2000 πX. περίπου.

Τα ιστορικά χρόνια η Σύρος κατοικήθηκε από Ιωνικά φύλα, γνωρίζοντας την περίοδο ακμής της στην οικονομία, τις τέχνες και τον πολιτισμό κατά τον 6ο π.χ. αιώνα. Με το πέρασμα των αιώνων, η Σύρος ακολούθησε την τύχη των υπόλοιπων νησιών του συμπλέγματος των Κυκλάδων, γνωρίζοντας την κυριαρχία κατά σειρά των Μακεδόνων, των Ρωμαίων και των Βυζαντινών.

Το 1207, σηματοδοτεί την κατάκτηση των Κυκλάδων από τους Ενετούς και το ξεκίνημα μια σημαντικής ιστορικής περιόδου που θα αφήσει στο νησί ανεξίτηλα σημάδια. Τότε, οι Ενετοί κτίζουν την Μεσαιωνική πόλη της Σύρου, την Άνω Σύρο και το νησί αρχίζει να κατοικείται από πολλούς καθολικούς. Τον 17ο αιώνα οι καθολικοί κάτοικοι είναι πολλοί περισσότεροι από τους ορθόδοξους. Οι καθολικές εκκλησίες και τα μοναστήρια που διασώζονται φανερώνουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της Σύρου.

Το 1537 η Σύρος περνά στην κυριαρχία των Τούρκων. Διοικείται όμως με ιδιαίτερα προνόμια λόγω του καθολικού πληθυσμού της. Τούτο προτρέπει κυρίως τη Γαλλία να ενδιαφερθεί για την προστασία των κατοίκων και για την εξασφάλιση των προνομίων τους. Έτσι, στην διάρκεια της Επανάστασης του 1821, η Σύρος βρισκόταν υπό γαλλική κατοχή και κράτησε ουδέτερη στάση.

Δέχτηκε όμως πολλούς πρόσφυγες από τις καταστροφές της Κάσου, της Χίου και των Ψαρών, τους οποίους γρήγορα ενσωμάτωσε στον πληθυσμό της, ενώ στη συνέχεια υποδέχθηκε και πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Τότε ξεκίνησε να κτίζεται και η Ερμούπολη. Ήδη το 1823 ιδρύθηκε στην Ερμούπολη το πρώτο Νοσοκομείο της Ελλάδας και το 1833 κτίστηκε το πρώτο γυμνάσιο της Ελλάδας στο οποίο φοίτησε μεταξύ άλλων και ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Η Σύρος γνώρισε μεγάλη εμπορική και πολιτιστική ανάπτυξη ως τις αρχές του 20ου αιώνα. Υπήρξε το μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας πριν τη δημιουργία του λιμανιού του Πειραιά.

Η Ερμούπολη θεωρείται η πλέον καλοδιατηρημένη νεοκλασική πόλη της Ελλάδας και με πληθυσμό 13000 κατοίκων είναι η μεγαλύτερη πόλη του κυκλαδικού συμπλέγματος. Στην μεγάλη πλατεία Μιαούλη με τα ψηλά φοινικόδεντρα, βρίσκεται το μεγαλόπρεπο μέγαρο του Δημαρχείου της Σύρου, έργο του Ερνέστου Τσίλερ.

Θέατρο Απόλλων

Το θέατρο Απόλλων είναι ένα κτήριο με μεγάλη ιστορία απόλυτα συνδεδεμένο με την ιστορία της Σύρου και τον πολιτισμό της. Το έμβλημα της πολιτιστικής ανάπτυξης της Ερμούπολης χτίστηκε στα 1862-64. To θέατρο σχετίζεται με τέσσερα τουλάχιστον ιταλικά πρότυπα, τη Σκάλα του Μιλάνου (1776), το ανακαινισμένο θέατρο (1816) San Carlo της Νάπολης, το ακαδημαϊκό θέατρο στο Castelfranco (1745) και τέλος το Teatro della Pergola της Φλωρεντίας (1755). Αντίθετα η στήριξη της θολωτής οροφής φαίνεται να ακολουθεί το γαλλικό σύστημα του 19ου αιώνα.

Η θεμελίωση του θεάτρου Απόλλων στο οικόπεδο της πλατείας θεάτρου, πολύ κοντά στην κεντρική πλατεία Μιαούλη, έγινε το 1862 σε σχέδιο του αρχιτέκτονα P. Sampo που δούλευε τότε ως αρχιτέκτονας στο Δήμο της Ερμούπολης. Η λειτουργία του δημοτικού θεάτρου που ονομάστηκε "Απόλλων" με την παρουσία του εμπνευστή της κατασκευής του Μιχ. Σαλβάγου, άρχισε στις 20 Απριλίου 1864, με το Ριγκολέτο του G.Verdi.

Κατά τη διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου το θέατρο υπέστη εκτεταμένες ζημιές, στην συνέχεια μετατρέπεται σε κινηματογράφο και στα χρόνια που ακολουθούν δεν θα ξαναέρθει ποτέ στην αρχική του κατάσταση, αν και μεταπολεμικά δόθηκαν κάποιες θεατρικές παραστάσεις με κορυφαία αυτή της Μαρίκας Κοτοπούλη που έδωσε στις 24 Μαρτίου 1953 την τελευταία παράσταση της ζωής της. Σήμερα έχει ολοκληρωθεί το έργο της πλήρους αποκατάστασης του θεάτρου και η μορφή του πλέον πλησιάζει την αρχική. Το θέατρο Απόλλων αποτελεί σήμερα ένα μοναδικό στολίδι για την Ερμούπολη που φιλοξενεί ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

<-->